یک نفر باید باشه...

در پی عملیات انتحاری که هارد محترم زد و اطلاعات عزیزم رو پاک کرد و اونم دو هفت قبل دفاع من هیچی نداشتم واسه استادم بفرستم و ایشون هم هنوز درخواست سیستم رو تایید نکردن و اگه تا فردا مطالب رو کامل نکنم از تاییدیه خبری نیست و باید درخواست تمدید سنوات بدم و یک ماه دیگه دفاع کنم و ...

همه اینا به کنار،دلم یک عامه رنگ میخواد. یک عامه طرح تو ذهنم نقش بسته که بیاد رو تن کاغذ و با رنگ بهشون جون بدم. یه عالمه طرحی که هر کدومشون واسه من یه داستان دارن. دیروز که داشتم میگفتم دنبال آموزشگاهیم که خط سفیر یاد بده و میخوام سفیر یاد بگیرم و با یک عالمه مگه نستعلیق چشه و اه سفیر چیه و تو هم با این علاقه مندی هات و ... مواجه شدم احساس کردم علاوه بر اینکه یکی باید باشه پای نوشتن و خوندن و کافه و کوه و همه اینایی که قبلا نوشتم باشه یکی باید باشه پای نقشیای درهم و برهمت باشه و با شوق نگاشون کنه و سر برداشتتون ازش کلی بحث کنید، یکی باشه که خلاقیت پشت خط سفیر رو بفهمه، یکی باشه وقتی میخوای با طرح های اسلیمی یه لپ تاپ بکشی تو ذوقت نزنه، یکی باشه که عاشق کارای جدید و شکستن روتین ها باشه. آره، اگه یکی از اینا پیدا کردید تا پای جونتون نگه اش دارید حالا هر کی باشه، دوستتون باشه، خواهرتون باشه، استادتون باشه، عشقتون باشه، مادرتون باشه ...

فعلا همینا ولی تو باور نکن...

شیراز- خانه پدری...

اندر احوالات خرید یهویی از نوع روسری گل گلی......