من به احساسم ایمان دارم...

این روزا بیان احساسات برام بزرگترین دغدغه دنیا شده...

احساساتی که تمام من رو شکل میدن، به شخصیتم ارزش میدن، احساساتی که به پاک بودنش و به صادقانه بودنش افتخار میکنم، تنها چیزیه که همه تلاشمو کردم توی این دنیای خشن از دست ندم ...

اگه میخواستم بیخیال احساسم بشم و به قول مادر خاموشش کنم تحمل روزایی که گذشت خیلی برام ساده میشد، حتی آدمهایی که الان کنارم هستن و قلبم براشون میتپه تو زندگیم جایگاهی نداشتن. همه دنیا راحتتر میگذشت ولی من باید کاملا قید دختر پر شور و نشاطی که قبلا بودم رو میزدم، حتی قید اون دختری که دلش با یه کلمه نرم میشد و همه غصه هاشو فراموش میکرد.

نمیخوام دنیا راحتتر بگذره، دلم میخواد وسط یک عالمه دلتنگی وقتی یه پروانه میبینم با ذوق دنبالش کنم، وسط همه تنهاییام با اینکه از موی گربه بدم میاد غذامو باهاشون شریک شم و با کف کفشم نازشون کنم...

روز اولیکه اومدم تهران دکتر بهم گفت یاد بگیر از پس ادمای اینجا بر بیای ولی مثل اینا نشو، خودت بمون. همه تلاشمو کردم و سخت ترین راه رو انتخاب کردم که نه مثل آدمهای اینجا ربات بشم و نه حتی مثل چیزی که خیلی از دخترا بهش افتخار میکنن خوی مردونه بگیرم. هر وقت حس میکردم دارم از احساس دخترونه ام فاصله میگیرم با یک انقلاب گردی یا پیاده روی با چندتا آهنگ نوستالژیک از مرض واگیردار این دنیا پیشگیری میکردم...

من سخت ترین راه رو انتخاب کردم و بهش ایمان داشتم و دارم، من این سخت ترین راه رو تحمل نکردم که حالا بخوام انکارش کنم.

و یک عالمه حرف نگفته، یک عالمه حرفی که پر از بوی عطر نرگسه، پر از رنگ قرمز و سبزه، پر از احساس زندگی. یک عالمه حرف با طعم اسموتی هلو و توت فرنگی، با طعم شیک شکلات، با طعم کیک شکلاتی با یک عالمه خامه و توت فرنگی. یک عالمه حرف از جنس انسان بودن، از جنس زنده بودن، از جنس عشق، از جنس دلتنگی. یک عامه حرف ...

کاش اونایی که بهم میگن بیخیال بشم میدونستن نگفتن و نشنیدن چی به سرم میاره، کاش میدونستن من نه خواستم و نه میخوام که بیخیال احساسم بشم و این فشارهاشون فقط باعث میشه حرفا هی رو هم سوار شن و یه مهر محکم از جنس خفگی بزن مروش و بعد یواش یواش ربات نه به مرده متحرک تبدیل شم، کاش بهم اعتماد میکردن...

باز اونقدر حرف هست که داره شیرازه نوشته ها مثل شیرازه زندگی از دستم در میره...

تهران- نزدیک آزادی...

اندر احوالات خرید یهویی از نوع روسری گل گلی......