تغییر مکان از یک اتاق متراکم نزدیک آزادی به یک اتاق متراکم دیگه اونم نزدیک آزادی...اونجا یک اتاق با 6 نفر و آزادی عمل نسبی، اینجا یک اتاق با 8 نفر و نا آزادی عمل نسبی... اونجا جایی که بابتش حضور در اونجا ازت یک عامه پول میگیرن و اینجا یک جایی که بابت حضورت میتونی پول بگیری...اونجا ساعت ورود و خروج د...

جان نوشته من به احساسم ایمان دارم... این روزا بیان احساسات برام بزرگترین دغدغه دنیا شده... احساساتی که تمام من رو شکل میدن، به شخصیتم ارزش میدن، احساساتی که به پاک بودنش و به صادقانه بودنش افتخار میکنم، تنها چیزیه که همه تلاشمو کردم توی این دنیای خشن از دست ندم ... اگه میخواستم بیخیال احساسم بشم و ب...

جان نوشته گل‌های شاهپسند... مثل همیشه مادر نگران بود که دیر نرسم و من به هر بهانه ای شده میخوام بیشتر خونه بمونم... گل شاهپسند منو میبره به بچگی‌هام، همون روزهایی که وقتی از نونوایی خیابون فلاحی برمیگشتیم خونه مامان توی مسیر گلهای شاهپسند رو جمع میکردیم، وقتی دستمون پر میشد میریختیم تو هوا و یک عالم...

همیشه مادر نگران کسانی بود که به عنوان دوست صمیمی انتخاب میکردم...بهم میگفت باید با همه همکلاسی هام رفتار دوستانه ای داشته باشم و با همه شان دوست باشم و کنارشان احساس رضایت و شادی کنم تا این حس رو به اون ها هم منتقل کنم، اما در انتخاب یک دوست صمیمی خیلی حساس بود. خیلی برایش مهم بود که اون کسی که بیش...

روز آخر این تابستانِ داغِ یخ زده است...دلم میخواد اونقدر بنویسم که موقع نوشتن جون بدم...خیلی خسته‌ام خیلی اما هرچقدر هم خسته بشم دلم نمیخواد از زندگی انصراف بدم، اصلا بلد نیستم کوتاه بیام فقط دلم یک استراحت ناب میخواد. برم توی یه غار مثل اصحاب کهف چند صد سال بخوابم بعد بیدار شم باز زندگی کنم، اصلا چ...

جان نوشته یک نفر باید باشه... در پی عملیات انتحاری که هارد محترم زد و داده‌ها عزیزم رو پاک کرد و اونم دو هفت قبل دفاع من هیچی نداشتم واسه استادم بفرستم و ایشون هم هنوز درخواست سیستم رو تایید نکردن و اگه تا زمان آینده مطالب رو جامع نکنم از تاییدیه خبری نیست و باید درخواست تمدید سنوات بدم و یک ماه دیگ...

جان نوشته شهید نشوی میمیری... یادمه داشتم میرفتم آشپزخونه شربت بیدمشک نسترن درست کنم. رو زمین دراز کشیده بود و سرشو گذاشته بود روی بالشت گورخریش، مثل همیشه گوشیش دستش بود. نمیدونم چی شد یهو صدام کرد و گفت تو دلت میخواد زن شهید بشی؟ مکث کردم، به اینکه با یک نظامی ازدواج کنم فکر کرده بودم اما شهد شدنش...

جان نوشته آشفته بازار... امروز صبح که توی آیینه اتاقم خودمو نگاه کردم با یک دختر خسته و شکسته مواجه شدم. اصلا حس خوبی نبود، و اصلاتر که چند روزی هست حتی توی اینه خودمو درست ندیده بودم. ابروهای به هم ریخته ای که معلوم بود چند روزی هست حتی با دست صافشون نکردم چه برس کوتاه و مرتب کردنشون. چشمایی که بی ...

جان نوشته یه روز خیلی زود بزرگ میشم... دلم برای نوشتن تنگ شدهنوشتن که نه واسه حرف زدندلم تنگ شده که حرف بزنمیک هفته گذشت... 27 سال و یک هفته و من هنوز از 27 سالگی میترسم. تو این یک هفته تنها اتفاقاتی که هر روز افتاده من هر روز دلیل پیدا کردم واسه خندیدن، هر روز بعد شستن صورتم با صابون بهش نرم کننده ...

امروز صبح که توی آیینه اتاقم خودمو نگاه کردم با یک دختر خسته و شکسته مواجه شدم. اصلا حس خوبی نبود، و اصلاتر که چند روزی هست حتی توی اینه خودمو درست ندیده بودم. ابروهای به هم ریخته ای که معلوم بود چند

دلم برای نوشتن تنگ شدهنوشتن که نه واسه حرف زدندلم تنگ شده که حرف بزنمیک هفته گذشت... 27 سال و یک هفته و من هنوز از 27 سالگی میترسم. تو این یک هفته تنها اتفاقاتی که هر روز افتاده من هر روز دلیل پیدا کر

داشتم مینوشتم بازی ایران پرتغال شروع شد و فکر میکنم نیاز به توضیح نیست که چرا نوشتن رو بیخیال شدم... این روزها یک دغدغه بزرگ دارم که میخوام بخیر بگذره نه اینکه فقط بگذره... توی حجم عظیمی از تنهایی که

از دو روز قبل که قرار دیدنمون قطعی شد اونقدر ذوق داشتم که فک کنم حافظ رو هم خبر کردم، آخه دل آشوبیم معمولا با حافظ خوندن آروم میشه... ساعت 4 بود و باید عجله میکردم،فوبیای دیر رسیدن همیشگی... بچه ها گف

تغییر مکان از یک اتاق متراکم نزدیک آزادی به یک اتاق متراکم دیگه اونم نزدیک آزادی... اونجا یک اتاق با 6 نفر و آزادی عمل نسبی، اینجا یک اتاق با 8 نفر و نا آزادی عمل نسبی... اونجا جایی که بابتش حضور در ا

این روزا بیان احساسات برام بزرگترین دغدغه دنیا شده... احساساتی که تمام من رو شکل میدن، به شخصیتم ارزش میدن، احساساتی که به پاک بودنش و به صادقانه بودنش افتخار میکنم، تنها چیزیه که همه تلاشمو کردم توی

مثل همیشه مادر نگران بود که دیر نرسم و من به هر بهانه ای شده میخوام بیشتر خونه بمونم... گل شاهپسند منو میبره به بچگیهام، همون روزهایی که وقتی از نونوایی خیابون فلاحی برمیگشتیم خونه مامان توی مسیر گله

همیشه مادر نگران کسانی بود که به عنوان دوست صمیمی انتخاب میکردم... بهم میگفت باید با همه همکلاسی هام رفتار دوستانه ای داشته باشم و با همه شان دوست باشم و کنارشان احساس رضایت و شادی کنم تا این حس رو به

روز آخر این تابستانِ داغِ یخ زده است... دلم میخواد اونقدر بنویسم که موقع نوشتن جون بدم... خیلی خستهام خیلی اما هرچقدر هم خسته بشم دلم نمیخواد از زندگی انصراف بدم، اصلا بلد نیستم کوتاه بیام فقط دلم یک

در پی عملیات انتحاری که هارد محترم زد و اطلاعات عزیزم رو پاک کرد و اونم دو هفت قبل دفاع من هیچی نداشتم واسه استادم بفرستم و ایشون هم هنوز درخواست سیستم رو تایید نکردن و اگه تا فردا مطالب رو کامل نکنم

یادمه داشتم میرفتم آشپزخونه شربت بیدمشک نسترن درست کنم. رو زمین دراز کشیده بود و سرشو گذاشته بود روی بالشت گورخریش، مثل همیشه گوشیش دستش بود. نمیدونم چی شد یهو صدام کرد و گفت تو دلت میخواد زن شهید بشی